Het verhaal van Milo

Posted on 22-6-2016

Wij schrijven dit stukje om het Dier Medisch Centrum Kennemerland (DMC) en de dierenfysiotherapeut Debbie van Breukelen te bedanken voor de liefdevolle en succesvolle behandeling van onze Engelse Setter Milo. Milo, een reu van  nu 20 maanden oud, heeft ernstige heup dysplasie met nare vergroeiingen in het heupgewricht.
Milo hebben wij toen hij acht maanden was via een stichting geplaatst gekregen. Hij was wat aan de magere kant, maar ja, wij waren al verliefd geworden op hem. Na een korte periode viel ons al op dat hij toch slecht liep.
Bij het DMC laten nakijken - kregen wij te horen over zijn aandoening. Tevens waren ook zijn spieren helemaal niet ontwikkeld, omdat de vorige eigenaren hem alleen maar in de bench hadden gehouden. Dat waren ineens beste kopzorgen; die lieve Milo heeft echt een tweede kans verdiend vonden wij. 
Kunstheupen werden ons dringend aangeraden, maar dat was geen optie voor ons. Dat zou voor Milo acht tot negen maanden benchrust voor het herstel betekenen en dat met zijn benchtrauma en met zijn energie. Een jachthond die gemaakt is om te rennen en te springen. En wij hadden het trouwens ook niet kunnen betalen.
Een heupkopresectie was eigenlijk de beste optie voor Milo. Dit hebben wij ook laten doen bij het MCD te Amsterdam. De operatie was goed verlopen en wij konden Milo weer meenemen.
Een heupkopresectie is een definitieve ingreep en wordt meestal toegepast bij kleinere honden tot 15 Kg. Milo is middelgroot en weegt 19Kg. Bij de operatie werd de heupkop afgezaagd en hangt de poot daarna alleen nog maar aan spieren en huid. De eerste weken na de operatie zijn daarom heel erg belangrijk voor het herstel van de hond en het succes van de operatie.  
Veel bewegen om spieren op te bouwen, maar wel op de goede manier bewegen (niet te snel en niet te veel , maar ook niet te weinig!) en fysiotherapie was het advies (natuurlijk ook twee weken aan de Tramadol) .
Thuisgekomen besef je pas echt goed wat je hebt laten doen bij de hond. Bedroefd, maar vol goede moed gingen wij het herstel aan. De eerste week was alles nog pijnlijk, maar Milo wilde eigenlijk steeds meer bewegen en naar buiten (erg positief). 
Ondertussen hadden wij veel informatie ingewonnen over wat het beste is voor de hond. Veel verschillende adviezen; wij hadden het beste gevoel bij de fysiotherapeut bij het DMC te Velserbroek. Na het eerste gesprek met Debbie van Breukelen was de klik er tussen mens en dier. 
De eerste sessie was rustig; alles onderzoeken en kijken hoe zijn wond genas en hoe zijn mobiliteit was. Heerlijk om te zien hoe enthousiast Debbie werd van Milo en hoe de hond het allemaal gelaten toeliet - ook de nare fietsbeweging met zijn achterpoot!
Elke dag hebben wij een paar keer de fietsbeweging bij Milo gedaan. Wij gingen dagelijks 6-7 keer met hem naar buiten en lieten hem rechtlijnig en niet te snel lopen. Elke dag konden wij zien dat het beter ging met Milo - hij kon steeds meer en daardoor werd hij zelfverzekerder en duidelijk beter kon hij staan en lopen.
Wij hebben inmiddels zes massage- en mobilisatiesessies en tien loopbandsessies met Milo gehad bij Debbie.
Gedurende de sessies heeft Milo verschillende dryneedling behandelingen gehad en stabiliteitsoefeningen. 
Na iedere loopband/massagesessie zagen wij verbetering bij Milo. 
Milo loopt nu beter dan ooit tevoren. De geopereerde kant heeft zich ontwikkeld en heeft de kracht om de andere slechte heup te ontlasten.  Door de juiste begeleiding van het DMC en Debbie en veel inzet van onze kant, hebben wij het voor elkaar gekregen dat zelfs de specialisten van MCD in Amsterdam versteld stonden hoe goed Milo liep en hoe krachtig hij was met de geopereerde poot.
Wij zijn iedereen die een goed hart voor Milo heeft gehad en de beste behandeling dankbaar. Milo heeft veel fans bij het DMC gekregen en wij hebben een nieuwe Milo teruggekregen! 

Back to Blog